Overgenomen uit het boek “Blijft Gedenken” van Vereniging Heemkundige Studiekring Halsteren-Lepelstraat blz. 140

Eerste gezinnen in Zweedse huizen onder „eigen” dak”
Rode Kruis geschenk wordt hogelijk gewaardeerd

Na een jaar zit de familie Luijkx voor het eerst weer „op zijn eigen”. Niet dat ze het in Bergen op Zoom in de Vlierstraat 20 bij de heer Tello niet naar hun zin hebben gehad, maar een vrije woning is toch maar alles. Jammer dat moeder en de baby er niet bij zijn geweest toen vader Luijkx met zijn vier ferme jongens Woensdag de hun aan de Zweedsestraat te Halsteren (Vogelenzang) toegewezen Zweedse woning betrokken.

We kunnen moeder verzekeren dat het „manvolk” onder aanvoering- van tante Marie het huis keurig heeft ingericht. Ze hoeft zich die paar dagen dat ze in Bergen op Zoom nog in het ziekenhuis moet blijven geen zorgen te maken en we weten zeker dat ze van verbazing haar handen in elkaar zal slaan over zo’n huis.

Die woningen zijn een geschenk. van het Rode Kruis van Zweden en Noorwegen en het Rode Kruis had als eis gesteld dat deze „geschenken” in één groepering bij elkaar werden gebouwd.

De Noorse regering gaf Halsteren daarbij nog de beschikking over twee „prefabwoningen” die geplaatst konden worden waar de eigenaar ze wilde hebben.

In totaal kreeg de gemeente Halsteren dus voor de door de watersnood getroffenen 10 huizen toegewezen: Zes Zwéedse en vier Noorse. Twee Noorse woningen, (die van de. regering) werden toegewezen aan Ko Maas en de weduwe Vriens, die deze, huizen op eigen grond zullen zetten en wel resp. in de Bergse Polder en in Lepelstraat aan de Waterkant.

Bij Vogelensang

De acht overige heeft men aardig gegroepeerd op een hooggelegen terrein nabij Vogelensang waar de straten nog moeten worden aangelegd. Dat de paden er nog niet gebaand zijn vormde voor de eerste twee gezinnen geen onoverkomelijk bezwaar om bezit te nemen van het huis waarop ze zo lang hadden gewacht. De eerste familie heeft er zich maandag gevestigd, maar mevrouw Harijgens die met man en kind ten tijde van de ramp aan de Schoreme woonde, heeft tot woensdag op haar buren moeten wachten. Die buren bleken dan te bestaan uit het gezin van de heer A. Luijkx dat oorspronkelijk op de Koeveringsediik 2 heeft gewoond. Daar bleef van ’t huis maar een heel klein beetje staan en zo evacueerde men naar Bergen op Zoom, naar de familie in de Vlierstraat.

„Het kan raar gaan in de wereld”, zegt de heer Luijkx, „want eigenlijk woonde ik in Steenbergen. Daar had ik dus aanspraken op een woning. Met iemand in Halsteren kon ik van woning ruilen en in de nieuwe wijk achter het Burgemeester Mastboomplein wonen. Ik was echter een rampslachtoffer en zodoende lag het een beetje in de lijn dat ik deze woning hier aan de Zweedse straat kreeg”.

Zweedse straat?

Met die benaming is de heer Luijkx (die metaaldraaier van beroep is) wel een beetje voorbarig, want de gemeenteraad moet de nieuwe wijk nog namen geven. Het schijnt echter zo voor de hand liggend dat deze buurt voor altijd de naam van het land dat de huizen schonk, zal krijgen dat men er nu al aan gaat wennen om te zeggen: „We wonen in de Zweedsestraat”. Het huisnummer zal vermoedelijk voor de Luijkx’en het cijfer l zijn. Ook dat is nog niet zeker. Het zijn zo van die zaken die voorlopig van weinig betekenis zijn. Halsteren is niet zo groot en de post en de krantenman zullen gauw genoeg weten wie de Scandinavische buurt bevolken en in welk blok ze te vinden zijn.

Voornamer is het huishouden op dreef te brengen. Het is allemaal vreemd en onwennig in deze nieuwe omgeving. Aan het huis ligt dat niet.

Want als er iemand blij is met dit huis dan is het wel de heer Luijkx die toegeeft dat de woningwetbouw wat degelijkheid en comfort betreft, er niet aan kan tippen.

Rondom in de dubbele wanden en ramen, houten vloeren en een pracht van een keukentje.
Gelijkvloers ligt dan de hal, een gangetje (plus de kelder, die van onschatbare waarde is) en een zeer grote kamer die in het midden wordt gebroken door een fraai gemetselde schoorsteen. Aan de voorkant is er nog een kleiner kamertje.
Boven vier slaapkamers met douchecel. Achter de woningen een schuurtje en een stukje grond.

Het zal er spoedig een gezellige aantrekkelijke buurt worden, dat kunnen we nu al wel voorspellen ondanks ’t feit dat er nog maar twee huizen verhuurd zijn tegen de prijs die voorlopig is vastgesteld op 6.25 gulden, verhoogd met een gulden voor de waterleiding.

Toegegeven, het is niet voor niets, maar men krijgt waar voor dit geld.